به نام الله

امروز که زمین و آسمان می گرید
از بهر غریب سامرا می گرید
جا دارد اگر که شیعه خون گریه کند
چون مهدی صاحب الزمان می گرید

غروب غریبانه دهمین آفتاب ولایت

امام هادی علیه السلام

بر رهروان راه مقدسش تسلیت باد

سامرا  شهر  امام   هادی   است                    بهتر از هر  منزل  و  هر  وادی  است

سامـرا  شهـر   امام   عسگری                      آن  که   دارد   بر   خلایق     برتری

سامـرا  شهر امام  انس و  جان                       حجت حق مهدی صاحب زمان(عج)

تا  که  سرداب  مطهر  باز   شد                       غیبت  حضرت  از  آن   آغاز   شـد

طبقه بندی: خبر نامه،
برچسب ها: شهادت امام هادی.سامرا.شیعه.صاحب الزمان.راهیان نور.جبهه جهادگران مجازی،

طبقه بندی: خبر نامه،
برچسب ها: سوم خرداد، زاهیان نور، جبهه جهادگران مجازی، آزاد سازی خرمشهر، شهید محمد جهان آرا،

طبقه بندی: خبر نامه،
برچسب ها: شهید عبدالله جماران، ثبت احوال استان کردستان، مشاهیر سنندج، سازمان پیشمرگان کرد مسلمان،

طبقه بندی: خبر نامه،
برچسب ها: بهشت رضا، مشهد، مزار شهدا، جانباز شهید محمد امین نجف ‌زاده، شیمیایی،

گفتم: کجا؟ گفتا به خون، گفتم که کی؟ گفتا کنون؛ گفتم چرا؟ گفتا جنون، گفتم نرو، خندید و رفت...

به او گفتم چرا از عشق می‌نویسی؟، گفت تا تو عاشقانه بخوانی.

گفتم چرا گل‌ها در دل زمین مخفی شده‌اند؟، گفت برای این‌که یاد زمین همیشه خوش‌بو بماند.

گفتم مرهم زخم‌هایت چیست؟، گفت درد و ترجمه زخم‌ها صبوری است.

گفتم از غم هجران چه کنم؟، گفت بسوزا، چاره‌اش را که خواستم، گفت: بساز.

گفتم کرخه را یادت هست؟ گفت یاد قبرهای کنده در آن به خیر.

گفتم نخل‌های کارون را یادت هست چه زیبا بودند؟، گفت عاشوراهایش زیباتر بودند.

گفتم طلائیه یادت هست؟، گفت با شقایق‌های شن‌هایش آشنایم.

گفتم سه راه شهادت؟ ناله‌ای زد و گفت آن‌جا میعادگاه هر عاشقی بود که با خدای خودش وعده شهادت می‌گذاشت، آن‌جا نقطه وصل آسمان به زمین بود، در آن‌جا بود که ما همت را بدرقه کردیم.

گفتم دلم برای شلمچه تنگ است؛ گفت یاد ستاره‌های آسمانش به خیر، یاد شقایق‌های میدان مینش، یاد خرازی به‌خیر، یاد کربلای پنج به خیر و یاد ندای "یا زهرا (س)" به خیر.

گفتم فکه...، گفت خوشا آنان‌که رمل‌های گرم، سجاده‌ی عروجشان شد.

گفت می‌دانی "بسیجی سر جداست" یعنی چه؟ و در آن لحظه احساس کردم که ای کاش به اندازه سنگ‌ریزه‌های خاک‌ریز معنای پیکر بدون سر را می‌فهمیدم و درک می‌کردم که بسیجی همیشه سر جداست.

گفت یادت نرود به هر شهیدی که رسیدی، یادی از عشق و ایمان کن و یادت نرود که حیثیت انقلاب از خون شهداست.

چفیه‌اش را بویید و گفت بوی یاس‌های سفید همه جا راپر کرده است، آواز لحظه سرخ پرکشیدن یک گردان در وسط میدان؛ گفت و من لحظه سبزعروج را به یاد آوردم از دست‌های خونینی که هنوز از پیکر جدا بودند و من به یاد بال‌های پروازی افتادم که تا قله عشق پر گشودند.

او از سکوت شب‌های حمله گفت و من یاد آخرین فریاد شهیدی افتادم که می‌گفت جانم فدای رهبر؛ برایم از مرام شقایق‌ها گفت از ایثار گل‌های یاس. گفت می‌دانی چرا با لاله‌ها بیعت می‌کنیم؟ برای این است که از آلاله‌ها حمایت کنیم؛ او رفت...

و من فریاد زدم و ...

«گفتم: کجا؟ گفتا به خون، گفتم که کی؟ گفتا کنون؛ گفتم چرا؟ گفتا جنون، گفتم نرو، خندید و رفت...»

طبقه بندی: دل نوشته ها، ادبی،
برچسب ها: شهید.شهادت.عشق.عاشقانه.زخم.درد.صبور.غم.هجران.شقایق.طلائیه.فكه.دوكوهه.عاشورا.شلمچه.میدان مین.خرازی.كربلا.بسیجی.رهبر.لاله.راهیان نور.،

جانباز هفتاد درصد شیمیایی محمد امین نجف زاده فرزند عباس علی، در روز هفتم فروردین ماه سال 1328 در شهرستان «تربت حیدریه» از توابع استان خراسان دیده به جهان گشود.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با شروع جنگ تحمیلی، در بهار سال 1360 به استخدام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در آمد و مدتی بعد عازم جبهه های نبرد شد.

 او به صورت داوطلبانه و در چهار  مرحله به جبهه رفت.

در اولین اعزام در سال 1360 با تیپ امام رضا (ع) به مدت 45 روز، دومین بار در بهمن ماه سال 1361 به منطقه اهواز اعزام شد و در سومین مرتبه در عملیات آزاد سازی مهران شرکت نمود که بر اثر اصابت ترکش از ناحیه پا مجروح شد و پس از 4 ماه بستری دوباره به جبهه برگشت و بالاخره در اوایل سال 1367 در جبهه جنوب (شلمچه) از ناحیه ریه به شدت شیمیایی شد.

این جانباز سرافراز، با توجه به عوارض ناشی از مجروحیت شیمیایی و موج گرفتگی در سال 1374  از ادامه خدمت بازنشسته شد و به صورت دوره ای در بیمارستان های مشهد و تهران بستری شده و به ادامه درمان مجروحیت خود پرداخت.

طبقه بندی: خبر نامه،
برچسب ها: شهید.شهادت.جانباز.محمد امین نجف زاده.شیمیایی.پیروزی.انقلاب اسلامی.جبهه.جنگ.مهران.عملیات.مشهد.ندبه.بهشت رضا.،

روز دوم عملیات «کربلای 8» حاج محمد اسماعیل کوثری به منطقه آمد؛ تمام فرمانده گردان‌ها در سوله فرماندهی به خط شدند که آخرین تحرکات، برنامه‌ها و نقشه‌ها مرور شود؛ شهید «علی‌اصغر ارسنجانی» فرمانده گردان میثم تمار از لشکر 27 محمد رسول‌الله (ص) هم بین فرماندهان بود.

موقع بیرون رفتن از سوله، دیدم شهید ارسنجانی روی دو تا جیب و پشت پیراهن و جیب شلوارش نوشته است «علی اصغر ارسنجانی، اعزامی از تهران».

به او گفتم «حاجی، تابلو اعلانات درست کردی!» او هم خندید و گفت «می‌دانم که برویم جلو، برگشتی نداریم و همانجا می‌مانیم؛ بعدها که بچه‌ها آمدند برای برگرداندن جنازه‌هایمان از این اسامی، جنازه را شناسایی کنند».

همین هم شد. شهید ارسنجانی و خیلی از دوستان همرزم ما در این عملیات به شهادت رسیدند؛ و وقتی مدت‌ها بعد بچه‌ها برای شناسایی و بازگرداندن پیکر شهدا به منطقه رفتند، پیکر شهید ارسنجانی را از روی همان نام و نشانی که روی لباسش نوشته بود، شناسایی کردند.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ وعَجِّلْ فَرَجَهُمْ

طبقه بندی: خاطرات،
برچسب ها: شهید.شهادت.جنگ.عملیات كربلای 8.علی اصغر ارسنجانی.لشگر27محمدرسول الله.راهیان نور،